ดอกไม้....ที่บอบบาง

posted on 09 Dec 2006 21:12 by kuza  in Poem-of-Life


วันนี้ ก้อเอากลอนบทแรกมาลง (กลอนนี้ถือได้ว่าเป็นกลอนประจำใจเลยมั้ง)

ยังไงก้อช่วยๆกันเม้นท์นะคับ เป็นกะลังใจให้ด้วยล่ะกันนะงับ

<><><><><><><><><><><><><><><><><>


ดอกไม้ที่บอบบาง

 

 

 

 

 

ดอกไม้ดอกหนึ่งร่วงสู่ห้วงพื้น

 

ไหลลื่นไปตามธารกระแส

 

ปลิวพัดตามลมหวนที่ปรวนแปร

 

กลีบช้ำเพราะอ่อนแอเกินต้านทาน

 

 

 

เจ้ายังอ่อนต่อโลกที่โหดร้าย

 

จึงมักพ่ายต่อเล่ห์คำหว่านหวาน

 

ถูกกดรัดคับแค้นแสนทรมาน

 

และเนิ่นนานผ่านพ้น....เจ้าทนนัก

 

 

 

ไยไม่ลองปล่อยวางตามทางบ้าง

 

ถึงบอบบางแต่ต้องแฝงแกร่งในฝัก

 

เรียนรู้โลกที่หมุนผ่านด้วยความรัก

 

และรู้จักใช้ชีวิตคิดให้เป็น

 

 

 

ถึงแม้ดอกไม้จะบอบบาง

 

แต่โครงร่างภายในย่อมฉายเด่น

 

ดอกไม้ที่เคยผ่านช้ำผ่านลำเค็ญ

 

ก็ย่อมเห็น...เป็นกำไรในชีวิต

 

............อยากให้ทุกคนมีกำลังใจในการใช้ชีวิตนะครับ.........







edit @ 2006/12/09 21:32:06
edit @ 2006/12/09 22:29:06
edit @ 2006/12/11 02:06:29

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

เฮดสวยนะ
ูดูท่าจะสนใจเรื่องกลอนมาเลยทีเดียว
* ดี จ้ า ><"

เ ฮ ด ไ ด ส ว ย อ ะ เ ร า ช อ บ :P

นี่ เ ท อ แ ต่ ง ก ล อ น เ อ ง เ ห ร อ

ค ว า ม ห ม า ย ดี ง ะ เ ก่ ง จั ง เ ล ย น ะ

b l o g k u z a อ อ ก แ น ว ค ล า ส สิ ค น ะ

หุ หุ ไ ป ก่ อ น น้ า บ้ า ย บ า ย จ้ า ~

#2 By || doraemon PG* || (125.25.226.181) on 2006-12-09 23:05

มาเป็นกำลังใจให้น้องชาย

จะได้แต่งกลอนเก่งๆยิ่งๆขึ้นไปครับ

#3 By เอฟ (203.156.66.121) on 2006-12-09 23:05

มีกำลังใจในการใช้ชีวิตเหมือนดอกไม้ที่บอบบางอยู่แล้ว ยังไงก็จะสู้ๆๆๆ

#4 By ~*::beamkamp::*~ on 2006-12-09 23:09

หวัดดีกูซ่า
รักไม่กลัวแต่กลัวหลอกให้รัก
รักหนอรักมันคงจะแสนเศร้า
กลัวไม่รักแล้วยังมาหลอกเรา
รักเหงาๆรักแล้วเศร้าเสียใจจิง

เจอกี่ทีก็มีแต่น้ำตา
พบเจอหน้าจะหลบตาไปถึงไหน
เธอบอกฉันตอนนี้จงทำใจ
แต่นานไปอาจทำใจไม่ได้เลย

อยากจะเจ็บเพราะรักสัก1หน
เจ็บเพราะคนที่เราเฝ้ารักเขา
จะไม่ขอโทษใครโทษใจเรา
ถ้าจะเหงาก็จะทนไม่บ่นเลย


จบเสียที/ความรัก/ที่ฉันให้
จงจำไว้/อย่าไปรัก/ใครอีกหน๋า
จบเสียที/ความรัก/ที่มีมา
เพราะเวลา/ของฉัน/มันจบลง

#5 By สุ่นเอง (125.24.153.228) on 2006-12-09 23:15

เป็นกลอนทีดีมากครับ ให้อะไรคนอ่าน หลายๆอย่าง สู้ๆต่อไปละกาน เอามาให้อ่านบ่อยๆนะ

#6 By ANuBiS (203.155.1.252 /203.188.32.23) on 2006-12-09 23:18

บุปผชาติดาษดาเจ้าเอย
คิด ฤ ว่าเจ้าเคยอยู่สุขไม่
ด้วยจิตคิดตระหนักทุกครั้งไป
ว่าดวงใจเจ้าระทมจิตตรมตรอม

บอบบางเบาโดนรุมเร้าด้วยไฟร้อน
โดนตัดทอนความงามโดยละม่อม
มิอาจฝืนเพียงเฝ้าดูอย่างยินยอม
โลกจอมปลอมปนเปรอความหลอกลวง

กลีบหนึ่งกลีบโรยร่วงลงสู่พื้น
มิอาจฝืนกาลเวลาอันงานหลวง
แต่ที่คุ้มค่ากว่ากันทั้งปวง
คือแอบลวงได้ความรู้ทุกเรื่องราว

สิ่งที่ผ่านจักษุเนตรให้จดจำ
สิ่งที่ทำทุกฤดูทุกร้อนหนาว
ทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทุกครั้งคราว
บุปผาพราวด้วยความรู้ความงามเอย

เฮ้อ แต่งมั่วอีกแล้ว - -*
แต่ก็มีความหมายนะเจ้าคะ
ฝากด้วยเจ้าค่ะ
เป็นกลอนที่งดงามมากเลย เราชอบความหมาย งดงามจริงๆ

#9 By นานา (61.7.166.197) on 2007-08-26 13:27

ดี

#10 By นานา (61.7.166.197) on 2007-08-26 13:27

รักแรกคือแก้ผ้ารักต่อมาคือขาไขว้รักแท้แทงไวไวรักหมดใจให้3ที

#11 By น้ำ พ.ม (61.7.166.197) on 2007-08-26 13:31