กลอนแห่งความหวัง และชีวิต
posted on 11 Dec 2006 01:37 by kuza in Poem-of-Lifeวันนี้ผมก้อจะเอากลอนที่มีคุณค่าต่อชีวิตของใครหลายๆคน เอามาให้อ่านกันนะครับ
บทนี้ผมแต่งเอาไว้นานแล้วเหมือนกัน หวังว่าทุกคนคงชอบนะครับ...... :P
ทางไกล เราก็ไม่แพ้
...เส้นทางอันยาวไกลทางใดนั้น
ที่เคยฝันจะเดินไปถึงปลายหมาย
ย่อมมีผ่านวารวันอันตราย
ย่อมมีร้ายในถนนหนทางเดิน
แต่หากใจยังหวังยังเดินต่อ
จงอย่าท้อกับทางระหกเหิน
เพียรอดทนมุ่งไปไม่ไกลเกิน
กล้าเผชิญอุปสรรคที่ขวางตา
จะก้าวข้ามแม่น้ำลำไหลเชี่ยว
มุ่งลดเลี้ยวตามขอบแถวแนวภูผา
ทนปีนป่ายขึ้นไปถึงปลายฟ้า
และดำดิ่งสู่มหาสีทันดร
ถึงแม้มีพายุลมฝนร้าย
คอยทำลายแรงใจให้เหนื่อยอ่อน
หรือถูกแดดแผดเผาด้วยเงาร้อน
ก็อย่าท้อย่อหย่อนกับภัยใด
จงฝ่าฟันดั้นไปให้ถึงฝัน
ด้วยมุ่งหวังถึงวันอันสดใส
เส้นทางที่ดูเหมือนจะยาวไกล
เราจะพิชิตได้...เราไม่แพ้...
กะอีกบทนึงคับ
ความหวังครั้งสุดท้าย ก็เกิดได้หากใจทน
ฝนสาดเทลงซัด
พายุจัดพัดถลา
ฟ้ามืดมัวสายตา
ลมกล้าเริ่มเพิ่มแรงลม
อากาศหนาวบาดเนื้อ
เมื่อฝนซ้ำทำตัวตรม
ทางลื่นชื้นหมักหมม
จมสู่เจ็บเหน็บหนาวนาน
ครืน ครืน เสียงฟ้าร้อง
ด้วยทำนองก้องกังวาน
พิโรธคำรามราน
ดวงมานข้าพาตกใจ
ก้าวย่างสู่ทางโล่ง
อันปลอดโปร่งไร้ผู้ใด
ยิ่งก้าวก้าวต่อไป
ก็เริ่มล้าเพราะพายุ
อดทน เอ้า อดทน
เดินสู้ฝนอย่างเดือดดุ
ความเหิมเริ่มปะทุ
“จะถอยหลังได้อย่างไร”
เดินต่อ เอ้า เดินต่อ
อย่างเพิ่งท้อกับสิ่งใด
ฝนฟ้าไม่เป็นใจ
ก็จงหยัดจงฝืนเดิน
ข้างหน้าแล้วข้างหน้า
จะคว้าชัยไม่ไกลเกิน
จุดหมายได้เผชิญ
จะคุ้มค่าที่ฝ่าฟัน
แม้นมีอุปสรรค
ก็จงจักสู้กับมัน
อดทนพ้นวารวัน
ผ่านเวลาอย่างท้าทาย
แล้วจึงจะได้ยล
ฟ้าหลังฝนล้นความหมาย
ความหวังครั้งสุดท้าย
ก็เกิดได้หากใจทน
บทนี้ผมแต่งเอาไว้นานแล้วเหมือนกัน หวังว่าทุกคนคงชอบนะครับ...... :P
ทางไกล เราก็ไม่แพ้
...เส้นทางอันยาวไกลทางใดนั้น
ที่เคยฝันจะเดินไปถึงปลายหมาย
ย่อมมีผ่านวารวันอันตราย
ย่อมมีร้ายในถนนหนทางเดิน
แต่หากใจยังหวังยังเดินต่อ
จงอย่าท้อกับทางระหกเหิน
เพียรอดทนมุ่งไปไม่ไกลเกิน
กล้าเผชิญอุปสรรคที่ขวางตา
จะก้าวข้ามแม่น้ำลำไหลเชี่ยว
มุ่งลดเลี้ยวตามขอบแถวแนวภูผา
ทนปีนป่ายขึ้นไปถึงปลายฟ้า
และดำดิ่งสู่มหาสีทันดร
ถึงแม้มีพายุลมฝนร้าย
คอยทำลายแรงใจให้เหนื่อยอ่อน
หรือถูกแดดแผดเผาด้วยเงาร้อน
ก็อย่าท้อย่อหย่อนกับภัยใด
จงฝ่าฟันดั้นไปให้ถึงฝัน
ด้วยมุ่งหวังถึงวันอันสดใส
เส้นทางที่ดูเหมือนจะยาวไกล
เราจะพิชิตได้...เราไม่แพ้...
กะอีกบทนึงคับ
ความหวังครั้งสุดท้าย ก็เกิดได้หากใจทน
ฝนสาดเทลงซัด
พายุจัดพัดถลา
ฟ้ามืดมัวสายตา
ลมกล้าเริ่มเพิ่มแรงลม
อากาศหนาวบาดเนื้อ
เมื่อฝนซ้ำทำตัวตรม
ทางลื่นชื้นหมักหมม
จมสู่เจ็บเหน็บหนาวนาน
ครืน ครืน เสียงฟ้าร้อง
ด้วยทำนองก้องกังวาน
พิโรธคำรามราน
ดวงมานข้าพาตกใจ
ก้าวย่างสู่ทางโล่ง
อันปลอดโปร่งไร้ผู้ใด
ยิ่งก้าวก้าวต่อไป
ก็เริ่มล้าเพราะพายุ
อดทน เอ้า อดทน
เดินสู้ฝนอย่างเดือดดุ
ความเหิมเริ่มปะทุ
“จะถอยหลังได้อย่างไร”
เดินต่อ เอ้า เดินต่อ
อย่างเพิ่งท้อกับสิ่งใด
ฝนฟ้าไม่เป็นใจ
ก็จงหยัดจงฝืนเดิน
ข้างหน้าแล้วข้างหน้า
จะคว้าชัยไม่ไกลเกิน
จุดหมายได้เผชิญ
จะคุ้มค่าที่ฝ่าฟัน
แม้นมีอุปสรรค
ก็จงจักสู้กับมัน
อดทนพ้นวารวัน
ผ่านเวลาอย่างท้าทาย
แล้วจึงจะได้ยล
ฟ้าหลังฝนล้นความหมาย
ความหวังครั้งสุดท้าย
ก็เกิดได้หากใจทน
edit @ 2006/12/11 02:01:13
Tags: life, poem6 Comments
คือว่า อยากมีคนให้คำปรึกษาเรื่องกลอน
ว่าง ๆ ค่อยมาคุยกันดีไหมเจ้าคะ
คงเป็นเรื่องที่ดี
พอดีแต่งกลอนไม่ค่อยเก่ง แหะ ๆ -v-"
อยากได้คนช่วยแนะนำ
ว่าง ๆ แล้วแต่นะเจ้าคะ
ข้าน้อยทิ้งเมลไว้ที่นี่ ก็แล้วกัน เผื่อจะมีโอกาสได้สนทนากับคนเก่งกลอน
มือสมัครเล่นคนนี้ขอฝากตัวด้วยค่า
pop_yourfriend@hotmail.com
#1 By Asaya Sarenai The Shinigami {Bleach lover} on 2006-12-11 12:24