::: รางรถไฟสายความฝัน :::

อ่านแล้วซึ้ง+เศร้าจัง

เจ็บลึกบาดแผล

แต่ก็ปล่อยเค้าไปเหอะถือวะว่าเค้าไปดี
ละกัน

ก็ยังดีได้เพื่อนน่านะ

(แต่เปนพี่จะยังคบไอ้2คนนั้นไหวอะป่าวน้า เหอๆ )

เราสามคน บนทางแยก

น้องแดนไกล สถานการณ์แบบนี้พี่ไม่เคยพบเจอนะ เคยแต่รักเขาข้างเดียว รักแล้วก็เพ้อฝันไปเรื่อย ยอมรับว่าเจ็บ เคยเจ็บถึงขนาดอดข้าวมื้อหนึ่งเลยหละ จนบัดนี้ก็ยังติดนิสัยชอบปองดอกฟ้าอู่ ชีวิตพี่คงสมหวังเรื่องความรักยากนัก อยู่เป็นโสดแน่ๆครับท่าน

นิยายรัก สามเส้า เรายินบ่อย
มีไม่น้อย สัมพันธุ์ นั้นทลาย
ความเป็นเพื่อน เป็นแฟน มลายหาย
ถึงฟูมฟาย ก็ไม่ได้ สิ่งใดคืน

ลูกผู้ชาย หดฝ่อ ก็ยืดได้
ถึงจะพ่าย ก็อย่าท้อ ขอหยัดยืน
ในเมื่อใจ รับได้ ไม่ทวงคืน
ปล่อยเพื่อน/แฟน เป็น "คนอื่น" ตื่นเถอะเรา.