ดาริกาในฝัน

posted on 24 Feb 2007 00:34 by kuza





ดาริกาในฝัน


คิดถึง........
ใครคนหนึ่งซึ่งฝันข้าปรารถนา
โอ้ว่าเจ้าดวงดอกดาริกา
เจ้าจะเยือนฝันข้าอีกคราใด

คิดถึง.......
แอบลึกซึ้งเกินฝันจะหวั่นไหว
ปรารถนาจะพบเจอเจ้าดวงใจ
ปรารถนาจะอิงไอจากใจนาง

ไม่อยากให้รับรู้อยู่เพียงฝัน
ไม่อยากกลั้นมองเมินอย่างเหินห่าง
ไม่อยากพร้อมยอมรับกับฝันจาง
ไม่อย่างนอนกอดร่างอย่างโดยเดียว

ข้าจะขอปฏิญาณกับหัวใจ
อันร้างไร้คนรักอยู่เปล่าเปลี่ยว
จะเดินฝ่าทางคดทางลดเลี้ยว
ออกท่องเที่ยวหวังประสบจะพบรัก...

โดยสารฝันฟุ้งเฟื่องถึงเมืองหลวง
ออกตามดวงดอกดาริกาที่ข้าประจักษ์
ข้าปรารถนาจะพบเจ้าอยู่นานนัก
แหละปรารถนาจะทายทักกับรักแท้

....................................................
....................................................
....................................................
....................................................

ตามทางในเมืองหลวง...โอ้ หน่วงหนัก
เศษความรักเกลื่อนถนน, คนย่ำแย่
นวลนารีส่ายก้นชวนคนแล
คงไม่ใช่เจ้าเป็นแน่...เจ้าดาริกา

เจ้าไม่ใช่หญิงขายบริการ
เจ้าไม่ใช่คนพยาบาลความตัณหา
เจ้าไม่ใช่โคโยตี้โชว์สินค้า
เจ้าไม่ใช่ดาราอวดเนื้อนม

เจ้าไม่ใช่นักศึกษากระโปรงสั้น
เจ้าไม่เคยแลกพรหมจรรย์เข้าเสพสม
เจ้าไม่เคยเปลื้องกายให้ชายชม
เจ้าไม่ใช่เครื่องปลดอารมณ์ให้กับใคร

เพราะเจ้าคือดวงดอกดาริกา....
นางในฝันที่ข้าเคยฝันใฝ่
เจ้าประแป้งนวลละอองคล้องสไบ
เจ้าอ่อนหวานจับใจจนตรึงตรา

....................................................
....................................................
....................................................
....................................................

หรือเจ้ามิใช่ดอกดาริกาคนเดิมนั้น
เจ้าจึงผันตัวเองตามสังคมบ้า
หรือเจ้าเองลืมพี่คนบ้านนา
หรือว่าดวงดอกดาริกา...เจ้าตายแล้ว !!!!!






ป.ล.
ภาพอาจจะสื่อออกมาในทางลบสักนิดนะครับ โปรดทำความเข้าใจด้วย เนื่องจากผมต้องหาภาพมาประกอบบทกลอนของผมอ่ะครับ มิได้มีเจตนาไม่ดีใดๆีทั้งสิ้น





Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ดอกดาริกาฮาเฮว่าเพ่เอ๋ย
อย่ามัวเชยตกยุคทุกข์เหลือหลาย
ชีพมนุษย์สุดดีก็ที่ตาย
งินทองมีมากมายไม่เกรงกลัว ฮ่าๆ
โอ้ว่า... เจ้าดอกดาริกาเอ๋ย
ให้พี่ได้เชยชมใจจิตเจ้า
ช่างชดช้อยอ่อนโยนแต่เปี่ยมเขลา
เพียงรู้เบาใยจึงทำเกินตน
ช่อชดช้อยของใจยาพี่นี้
ชั่วชีวีพี่เสาะหาทุกแห่งหน
แต่เหตุใดทำให้พี่ทุกข์ทน
เพราะได้ยลดาริกาแปรเปลี่ยนไป
อิอิ เข้ามาอ่านเพื่อความเพลิดเพลิน
เปิดมาเจอรูป เอ๊ะ....................

ดอกดาริกาเอ๋ยยยยยยยยยยยย

^^

#3 By ++ AunG*Pooh-noi ++ on 2007-02-26 12:03