มิใช่เพียงสิ่งสมมติ
posted on 19 Mar 2007 03:41 by kuza
มิใช่เพียงสิ่งสมมติ
แสงทองที่ส่องสว่าง
กลับชี้ทางให้เดินหลง
เส้นทางที่ทอดตรง
กลับลดเลี้ยวเบี้ยวบิดงอ
ความหวังของโลกหล้า
ก็เหมือนว่าจะเริ่มฝ่อ
กำลังที่มีพอ
กลับย่นย่อต่อโลกทราม
ไมตรีที่มีให้
ก็แพ้ไฟคำหยาบหยาม
เพลิงทุกข์เข้าคุกคาม
ทั่วทั้งโลกโศกมืดมน
ฟ้าเอยเคยสีฟ้า
เดี๋ยวนี้มากลับหมองหม่น
คนเอ๋ยเคยเป็นคน
เดี๋ยวนี้กลายเป็นสัตว์มาร
เหี้ยมห่าบ้าระห่ำ
ซ้ำตามรอยดิรัจฉาน
โหดห่ามตามสันดาน
วิปริตผิดมนุษย์
ไฟบาปยังเริงร่า
เผากายามิผ่อนหยุด
โสมมโลกโทรมทรุด
สุดเยียวยาให้กลับคืน
ไม้เอ๋ยเคยยืนต้น
กลับต้องทนลำต้นยืน
รอรับความกล้ำกลืน
ที่สะสมทั่วแดนดิน
ธารน้ำที่เคยใส
ที่เคยไหลผ่านซอกหิน
กลับแห้งจนแล้งริน
สิ้นน้ำชุ่มชอุ่มไพร
อาเพศทั่วเขตหล้า
ทั้งโลกาก็มอดไหม้
ยุคถล่มล่มบรรลัย
บรรลัยล่มถล่มยุค
..................................
..................................
..................................
..................................
ทั้งสิ้นนี้มิใช่เพียงภาพหลอน
หากทุกตอนย้อนสังคมที่สมสุข
อุบัติแล้วความจาบัลย์โรมรันรุก
โปรดจงสนุกกันต่อไปเถิดชีพนี้
..................................
..................................
โปรดเริงทุกข์ให้สนุกนะโลกนี้
#1 By YiUM ชีวิตจริงไม่เหมือนฝัน on 2007-03-19 09:32