มหาวิทยาลัย (สามัญ) ปัญญาชน

posted on 06 May 2007 21:48 by kuza in Poem-of-Life

มหาวิทยาลัย (สามัญ) ปัญญาชน

๑) จากบ้านนอกเข้ากรุงมามุ่งมั่น
มาตามฝันฟุ้งเฟื่องในเมืองใหญ่
ตั้งปณิธาณแน่วแน่ไว้แก่ใจ
จะเข้าเรียนในมหาลัยปัญญาชน

ก้าวแรกที่เหยียบย่างสู่ทางเท้า
ที่ทอดเข้าสู่ทางผ่านการฝึกฝน
เตือนให้เราอย่ามัวเผลอตัวตน
กับเล่ห์กลหลอกล่อความพอดี

กราบเท้าพ่อแม่ที่เคารพ
อีกไม่นานลูกจะจบจากที่นี่
รอหน่อยนะครับ – ไม่กีปี่
ลูกจะคว้าปริญญาตรีมาชื่นบาน

๒) “คุณจะลงเรียนอะไรคะ...
บัญชี วิศวะฯ หรือบริหาร
นิติฯ นิเทศน์ การจัดการ
หรือวารสาร เศรษฐศาสตร์ การปกครอง”

“แต่นะคะ...วิชาที่ลงเรียน
ค่าลงทะเบียนอย่างต่ำ สามหมื่นสอง”
ได้ยินแล้วน้ำตาแทบหลั่งนอง
เงินทองตั้งมากมาย – อะไรกัน

“มีวิชาราคาถูกกว่านี้ไหม
คือว่า...ผมตั้งใจมาใฝ่ฝัน
พกติดตัวมาแค่เจ็ดแปดพัน
เงินมากมายขนาดนั้น...ไม่มีหรอกครับ”

“อะไรคุณ – แค่เจ็ดแปดพัน
เถิดคุณ, ถ้าอย่างนั้นเชิญหันกลับ
ขอโทษนะที่นี่ไม่ต้อนรับ
พวกคนไร้ทรัพย์อย่างนี้”

๓) กราบเท้าพ่อแม่ที่เคารพ
ลูกคงจะไม่ได้จบจากที่นี่
ดูจากกิริยาท่าที
เขาคงไม่ไยดีคนอย่างเรา

“เถิดลูก...ไม่เป็นไร
มาเรียนในบ้านเราก็ได้ – ในป่าเขา
มาเรียนรู้, สู้-พัก หนัก-เบา
สุข-เศร้า เปล่า-มี ชีวัน...

ถึงปริญญาจะไม่มี...ไม่เป็นไร
อย่างน้อยมหาวิทยาลัยในป่านั่น
ไม่ต้องเสียเงินเลยสักหมื่นพัน
ลูกก็ได้ทำตามฝันของลูกแล้ว...”

Tags: life, poem, poet, poetry8 Comments