พื้นที่เล็กเล็ก

posted on 27 May 2007 02:58 by kuza in Poem-of-Life

พื้นที่เล็กเล็ก

ภาพความหลังหวนอยู่พอรู้สึก
ซาบสำนึกเมื่อครั้งเรายังเด็ก
ยังหัวใจสีขาวดวงเล็กเล็ก
เกกมะเหรก ใส-ซื่อ และซุกซน

..................................................
..................................................

พลันวูบหนึ่งเราเหนื่อยอ่อน, นั่งถอนใจ
เบื่อกับการเป็นผู้ใหญ่วัยสับสน
ซึ่งความจริงคือนิยามความทุกข์ทน
ซึ่งความฝันแห่งตัวตนคือเงินตรา

ชีวิตเรา – เจ้าเด็กน้อย หายไปไหน...
เรารู้สึกสงสัย ไม่เห็นหน้า
ความทรงจำเก่าเก่าเล่าความมา
นาฬิกาแห่งชีวิต...กระดิกเตือน

เวลาหมุน – โลกก็หมุน ไปเร็วนัก
ด้วยรอยยิ้มทายทักอย่างฝืนเฝื่อน
ความทรงจำจากเด็กน้อยค่อยลืมเลือน
และดูเหมือนหล่นหายไปในชีวิต

..................................................
..................................................

ขณะที่หัวใจเราหยุดนิ่ง
ท่ามสรรพสิ่งที่เคลื่อนไหวตามใจลิขิต
เราจึงมีความปรารถนาสักหนึ่งนิด
จากทรงจำ – จากห้วงคิด – จากจิตใจ

..................................................
..................................................

อยากจะขอพื้นที่เล็กเล็ก
ให้เรายังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม
เราอยากกลับเป็นตัวเราเมื่อเยาว์วัย
มีความฝันอันสดใสให้ชื่นบาน

ขอหัวใจให้เรายังเป็นเด็ก
ขออยู่ใน -พื้นที่เล็กเล็ก- อันแสนหวาน
เถิดนะ จะอยู่กับฝัน.....กับวันตระการ
จะขอเป็นเด็ก......นานเท่านาน นิรันดร์.

***ได้รับแรงบันดาลใจจากเพลง “พื้นที่เล็กๆ” ของบอย ตรัยฯ
เนื้อหาเพลงจะใสบริสุทธิ์มาก***

edit @ 2007/05/27 02:58:58

Tags: child, dream, poem, poet, poetry6 Comments