เถิดเพื่อนเอ๋ย จงบินไปแทนฉันที



ฉันปรารถนา......
อยากบินไปไกลสุดฟ้าฝ่าขุนเขา
ด้วยปีกกล้าแห่งฝันวันวัยเยาว์
กระพือปีกนิ่มเบา...หากรุนแรง

ฉันปรารถนา......
จะฟันฝ่าความปวดร้าวเหน็บหนาวแฝง
บินไปทลายโขดกำแพง
ซึ่งกั้นแบ่งอิสระออกจากกัน

ฉันปรารถนา......
จะบินไปสุดฟ้า ไปสุดฝัน
มีอุดมการณ์ที่หมายปลายทางนั้น
เพื่อปลดพันธนาการอธิปไตย

ฉันปรารถนา......
บินไปด้วยความกล้า ความยิ่งใหญ่
ให้ทั้งโลกได้รับรู้....ว่าบางใคร
จักบินไปสุดเสียดฟ้าเพื่อท้าทาย

แต่ฉันได้เพียงแค่ปรารถนา......
ยังมิอาจเอื้อมคว้าเอาจุดหมาย
ปรารถนา ปรารถนา จนวันตาย
ยังไม่เคยได้เยื้องกราย...จุดหมายนั้น

ฉันไม่ปล่อยให้เป็นเพียงความปรารถนา
เถิดเพื่อนเอ๋ย ผู้หาญกล้า – มาร่วมฝัน
ถึงเลือดเนื้อเหน็บหนาว, ร้าวชีวัน
ขออย่าหวั่นอย่าท้อต่อฟ้าใด

แม้ว่าตัวฉันจะต้องตาย......
แต่ขอเพื่อนหยัดท้าทายอย่างยิ่งใหญ่
สืบต่ออุดมการณ์เหล่านั้นไว้
เถิดเพื่อนเอ๋ย จงบินไปแทนฉันที!!!



Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

อุดมการณ์ ที่กล้าแกร่งและสร้างสรรค์
ย่อมไม่มีวันตาย จะต้องมีคนมาสานต่ออุดมการณ์เำหล่านั้นแน่นอน
เพราะมากครับ อ่านจบแล้วชอบมากๆเลย

ยิ่งย้อนอ่านentry เก่าๆก็ยิ่งรู้สึกว่าไม่ธรรมดา

#2 By yatiko on 2007-06-17 10:33

ฉันไม่สืบอุดมการณ์แทนผู้ใด
มาเถิดเพื่อนบินไปให้พร้อมกัน!
เขียนกลอนดีครับ ให้รู้สึกเพลิดเพลินและมีพลัง ชอบครับ
เห็นเช่นเดียวกับหมายเลข 2 ครับ

MAHA-พ่อ

#4 By mahafamily on 2007-06-17 23:15