ความหวังครั้งสุดท้าย ก็เกิดได้หากใจทน

posted on 19 Jun 2007 15:13 by kuza in Poem-of-Life

วันนี้ผมเข้าไปอ่านบล๊อกของพี่เทราสเฟียร์ แล้วประทับใจกลอนของพี่เค้ามากๆ เพราะว่า แนวกลอนมันโดนใจจริงๆครับ

ผมก็เลยไปหากลอนที่ผมเคยแต่งไว้ มาแต่งให้กำลังใจพี่เค้ากลับ 555+

ความหวังครั้งสุดท้าย ก็เกิดได้หากใจทน

ฝนสาดเทลงซัด
พายุจัดพัดถลา
ฟ้ามืดมัวสายตา
ลมกล้าเริ่มเพิ่มแรงลม

อากาศหนาวบาดเนื้อ
เมื่อฝนซ้ำทำตัวตรม
ทางลื่นชื้นหมักหมม
จมสู่เจ็บเหน็บหนาวนาน

ครืน ครืน เสียงฟ้าร้อง
ด้วยทำนองก้องกังวาน
พิโรธคำรามราน
ดวงมานข้าพาตกใจ

ก้าวย่างสู่ทางโล่ง
อันปลอดโปร่งไร้ผู้ใด
ยิ่งก้าวก้าวต่อไป
ก็เริ่มล้าเพราะพายุ

อดทน เอ้า อดทน
เดินสู้ฝนอย่างเดือดดุ
ความเหิมเริ่มปะทุ
“จะถอยหลังได้อย่างไร”

เดินต่อ เอ้า เดินต่อ
อย่างเพิ่งท้อกับสิ่งใด
ฝนฟ้าไม่เป็นใจ
ก็จงหยัดกัดฟันเดิน

ข้างหน้าแล้วข้างหน้า
จะคว้าชัยไม่ไกลเกิน
จุดหมายได้เผชิญ
จะคุ้มค่าที่ฝ่าฟัน

แม้นมีอุปสรรค
ก็จงจักสู้กับมัน
อดทนพ้นวารวัน
ผ่านเวลาอย่างท้าทาย

แล้วจึงจะได้ยล
ฟ้าหลังฝนล้นความหมาย
ความหวังครั้งสุดท้าย
ก็เกิดได้หากใจทน

edit @ 2007/06/19 15:17:13

Tags: hope, life, poem, poet, poetry4 Comments