ถึง ท่านผู้แปลกหน้า
posted on 01 Sep 2007 00:20 by kuza in Poem-of-Life
ถึงท่านผู้แปลกหน้า
1) ถึงท่านผู้แปลกหน้า –
ผู้ที่มาเยี่ยมเยือนผองเพื่อนใหม่
ผู้เดินทางย่างก้าวมายาวไกล
ผู้มาพร้อมช่อดอกไม้แห่งไมตรี
สวัสดีทักทายข้ากับท่าน
เชิญสำราญตามสบายให้เต็มที่
เลี้ยงต้อนรับดื่มกินด้วยยินดี
เหล้าสุราพอยังมีให้กลั้วคอ
ดื่มเสียเถิดเหล้าสุราอาหารทิพย์
ค่อยค่อยจิบค่อยค่อยซดอย่างจดจ่อ
เชิญเลยท่านกาลเวลามิรีรอ
ข้าจะขอเลี้ยงต้อนรับสักครั้งครา
2)โอ้สหายรัก
เจ้าช่างดีเสียนักต่อตัวข้า
มา...ข้าจักร่วมวงสุรา
ตามคำปรารถนาของมิตรรัก
ข้าเดินทางมาเหน็ดเหนื่อยและเนิ่นนาน
ผ่านดินแดนกันดารอันแล้งหนัก
ผ่านทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ได้ผ่อนพัก
ผ่านป่าทึบทึมทักและรกร้าง
ผ่านแม่น้ำเชี่ยวกรากมามากสาย
ผ่านเวิ้งแห่งทะเลทรายมาหลายย่าง
ผ่านขุนเขาเมฆคลุมผ่านหลุมพราง
ในทุกที่ทุกทางข้าผ่านพบ
ค้นพบว่าข้านี้ยังมีมิตร
ผู้เปี่ยมด้วยไมตรีจิตมิรู้จบ
ต่างอาศัยแรมเรือนเป็นเพื่อนคบ
เป็นสหายร่วมประสบชะตากรรม
3)ถึงท่านผู้แปลกหน้า –
เชิญท่านดื่มเหล้าสุราให้อิ่มหนำ
เชิญมาผ่อนความอ่อนล้าจากงานกรำ
เชิญร่วมวงในคืนค่ำให้สำราญ
แล้วจักมาพบกันใหม่ –
ผู้เดินทางมายาวไกลผู้ได้ผ่าน
เดินทางผ่านเพื่อพบประสบการณ์
บนเส้นทางอันยาวนานและยาวไกล
ลาก่อนมิตรสหายในโลกกว้าง
ขอท่านจงออกเดินทางอย่างยิ่งใหญ่
มิตรภาพยังรอท่านเดินผ่านไป
ท่านเดินทางถึงที่ใด ให้โชคดี
ขอรับจอกน้ำใจรินไหลหลั่ง
มิตรภาพผองเราเหมือนพลัง
ให้เดินทางตามหวัง - ขอขอบคุณ
#1 By เทราสเฟียร์ เอล เซราฟีเตอร์ on 2007-09-01 00:31