::: รางรถไฟสายความฝัน :::

 

 

 

เธอผู้ที่มีชีวิตอยู่ในค่ำคืนแห่ง 14 ตุลา

 

 

.....ค่ำวันนี้

 

 

 

 

 

วันที่ 14 ตุลา

 

 

2550............

 

 

 

 

 

 

 

 

เธอจำได้ไหม............

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อนาทีที่แล้ว............

 

 

 

 

 

 

 

 

คือค่ำ 14 ตุลา

 

 

2516............

 

 

 

 

 

 

 

 

เธอเห็นอะไรบ้างในความจำของเธอ............

ชายหนุ่มรูปงามที่ยืนเปลือยกายเปล่าอยู่ตรงหน้าเธอ...........

 

 

อย่างนั้นหรือ............

 

 

 

 

 

 

 

 

จมูกของเธอสัมผัสกลิ่นใดบ้าง ............

กลิ่นของน้ำหอมราคาหรูที่ซาบทั่วเรือนร่างของเธอ............

 

 

อย่างนั้นหรือ............

 

 

 

 

 

 

 

 

มืออันเนียนนุ่มของเธอ สัมผัสสิ่งใด............

เรือนกายของชายที่เธอรัก..........

 

 

อย่างนั้นหรือ............

 

 

 

 

 

 

 

 

ลิ้นของเธอกระหายสิ่งใด............

รสเหงื่อของชายหนุ่มที่เธอรัก............

 

 

อย่างนั้นหรือ............

 

 

 

 

 

 

 

 

..........................................................

 

..........................................................

 

 

 

..........................................................

 

..........................................................

 

 

 

..........................................................

 

..........................................................

 

 

 

 

 

 

 

 

ไม่!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

 

เธอไม่มีวันเข้าใจ............

 

 

 

 

ภาระหน้าของที่ของฉัน............

 

 

 

 

 

 

 

 

เธอสุขสบายในความเป็นเธอ............

ฉันสุขสบายในความเป็นฉัน............

 

 

 

 

 

 

 

 

เธออยู่กับชายหนุ่มที่รัก............

ขณะที่ฉันอยู่กับประชาชน............

 

 

 

 

 

 

 

 

เธอกำลังเล่นบทรักอันร้อนแรงกับชายหนุ่มของเธอบนเตียงนุ่ม เย้าอารมณ์............

ขณะทีฉันกำลังเล่นบทผู้นำที่ยืนหยัดในอุดมการณ์ต่อหน้าประชาชนบนเวที............

 

 

 

 

 

 

 

 

เธอกำลังสั่นเคลิ้มด้วยจังหวะลีลาของชายหนุ่ม............

ขณะทีฉันกำลังฮึกเหิมด้วยเสียงโห่ร้องของประชาชน............

 

 

 

 

 

 

 

 

เธอรับรู้เพียงความสุขชั่วครู่ที่ชายผู้นั้นกำลังป้อนให้เธอด้วยความกระเหี้ยนกระหาย..........

ขณะทีฉันรับรู้เพียงว่า วันนี้ประเทศชาติต้องได้อิสรภาพอย่างแท้จริงเสียที..........

 

 

 

 

 

 

 

 

..........................................................

 

..........................................................

 

 

 

..........................................................

 

..........................................................

 

 

 

 

 

 

 

 

14 ตุลา 2516

 

 

 

 

 

...................

...................

..................

 

 

 

 

 

 

 

 

บนเตียงฟูกอันอ่อนนุ่ม เธอนอนร่ำไห้อยู่คนเดียว.........

ขณะที่ฉันกำลังร้องไห้ด้วยความดีใจ อยู่กับประชาชนของฉัน..........

 

 

 

 

 

 

 

 

ชายหนุ่มที่เธอรักทิ้งเธอไป.........

ขณะที่ประชาชนไม่ทิ้งฉันไปไหน..........

 

 

 

 

 

 

 

 

เธอไม่มีค่าอีกต่อไปแล้วในสายตาของเขา........

ขณะที่ีฉันมีค่า ฉันมีีคุณค่าตลอดไปสำหรับประชาชน........

 

 

 

 

 

เธอก็แค่มีความสุขกับการกระหายกามารมณ์เพียงชั่วครู่..........

แต่ความสุขของฉันยั่งยืนกว่านัก.........

 

 

 

 

เธอเป็นเหมือนดอกไม้ที่ถูกยีย่ำ..........

แต่ฉันเป็นเหมือนดอกไม้ที่ผลิบาน สวยงาม และ สมค่า.........

 

 

 

 

 

 

 

 

...................................

 

..................................

 

.................................

 

 

 

  

 

 

 

 

ไม่!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

 

เธอไม่มีวันเข้าใจ..........

 

 

 

 

 

....แด่ ดอกไม้่ที่บานในคืนแห่ง 14 ตุลา 2516....

edit @ 14 Oct 2007 01:59:32 by แดนไกล ไลบีเรีย

edit @ 14 Oct 2007 03:19:38 by แดนไกล ไลบีเรีย