::: รางรถไฟสายความฝัน :::

[ร]างรถไฟสายความฝัน [The dream's railway]

เคยมีผู้ใหญ่คนหนึ่งถามผม

"เป็นเด็กเป็นเล็ก ทำไมถึงได้คิดฝันไปโน่นนี่"

ผมไม่ตอบ ผมไม่รู้คำตอบของมัน

เขาถามต่อ "ตัวแค่นี้ ฝันไปถึงไหนแล้วล่ะ"

ผมไม่ตอบ

เขาพาผมไปที่สถานีรถไฟ จูงมือผมเดินเล่นบนรางรถไฟ

ผู้ใหญ่คนนั้นถามอีกว่า

"รู้ไหม ทำไมพ่อถึงพาลูกมาที่นี่"

ผมไม่ตอบ

เขาตอบเอง

"ความฝันมันก็เหมือนกับรางรถไฟนี่แหละ"

ผมงง ความฝันจะไปเหมือนกับรางรถไฟตรงไหน

"ความฝันเหมือนกับรางรถไฟ บางครั้งเราเองก็ตั้งจุดหมายของความฝันไว้ ทั้งๆที่ยังไม่เคยเห็นมันด้วยซ้ำ จุดหมายนั้นอาจไกลมาก - รางรถไฟก็ทอดรางไปสุดสายสุดปลายทางที่ไหน เราไม่อาจรู้ ...แต่เราก็ยังเชื่อมั่นอยู่เสมอว่า เราจะต้องไปถึงปลายทางแน่ๆ ...สักวัน"

"ความฝันเดินทางไปตามที่เราฝันนะ โดยไม่รู้ทิศทาง ไม่รู้เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตข้างหน้าว่าเราต้องผ่านพบอะไรบ้าง ความฝันเดินทางผ่านช่วงเวลาของชีวิต ผ่านแต่ละสถานที่ ผ่านผู้คนหลายหลาก ...จุดหมายข้างหน้ามีอยู่มากมาย ทางแยกก็เยอะแยะ..."

"...บางทีรางรถไฟสายหนึ่งพาเราไปจนถึงจุดหมายที่เราหวังไว้ แต่บางครั้งเรากลับเลือกสับรางเพื่อพเนจรสู่ปลายทางสายอื่น"

"เรามองจาก ‘ต้นทาง' ที่นี่ไปข้างหน้า

เราเห็นรางรถไฟทอดไปไกล"

"แต่เราไม่อาจมองเห็น ‘ปลายทาง' ข้างหน้าได้

มันไกลเกินสายตาเราโฟกัสภาพเห็น

เราได้แต่คิดและจินตนาการถึงมันเท่านั้น"

ผมเงยหน้ามองเขา ผมเห็นรอยยิ้ม

"แต่เราเลือกที่จะมีฝัน ไม่สิ เรากล้าที่จะฝัน เพราะความอยากรู้ว่า ‘ปลายทาง' ข้างหน้าที่คิดไว้มันจะเป็นอย่างไร จะสวยงามและสมบูรณ์พร้อมหรือเปล่า"

"และเราเลือกที่จะตามฝัน เดินไปสู่สายฝัน เพื่อก้าวสู่โลกใหม่ที่เราอยากอยู่ ตัวตนใหม่ที่เราอยากเป็น"

"การเดินทางตามรางรถไฟไม่เคยร้างและไม่เคยสิ้นสุด ‘ปลายทาง' "

"ความฝันก็ไม่เคยร้างและไม่มีวันสิ้นสุด ‘จุดหมาย' เหมือนกัน"

เขายิ้ม ผมเงยหน้ามองอีกที เขายิ้ม

ผู้ใหญ่คนนั้นทอดสายตาไปจนสุดรางรถไฟ

เขาโตกว่าผม และสูงกว่ามาก

ผมคิดว่า เขาคงมองเห็นรางรถไฟไปสุดระยะได้ไกลกว่าผม

"แล้ว ...ความฝันของลูกอยู่ไกลแค่ไหนล่ะ"

ผมไม่ตอบ..........

edit @ 23 Oct 2007 16:29:24 by แดนไกล ไลบีเรีย

edit @ 23 Oct 2007 16:37:56 by แดนไกล ไลบีเรีย