อยู่อย่างยิ่งใหญ่

posted on 26 Nov 2007 01:13 by kuza

 


"อยู่อย่างยิ่งใหญ่"่




๏ก่อกำเนิดจากเมล็ดอันนิ่มอ่อน
แล้วทบซ้อนผลิใบเขียวใสสด
แตกกิ่งกอต่อกิ่งก้านหยัดระชด
จากบทการกำหนดของเวลา
หยั่งรากลึกชอนไชใต้ดินลึก
แผ่ผนึกทุกก้อนดินไว้แน่นหนา
ผลัดแพใบซ้อนสนิทขึ้นปิดฟ้า
ผ่อนไอแดดแผดจ้ามารำไร
กว่าจะยืนเป็นต้นอย่างตอนนี้
กว่าจะผลิเต็มที่เป็นไม้ใหญ่
อย่าง “สุขุม” “เงียบง่าย” “ค่อยเป็นไป”
ต่อการเปลี่ยนเวียนไหวไม่แน่นอน



๏มิใช่เรื่องง่าย...เลยเพื่อนเอ๋ย
กว่าผลิผ่านการคุ้ยเคยของวารก่อน
ฝังอดีตใดเล่าเจ้าอาวรณ์
แลอดีตใดทอนการเปลี่ยนแปลง
หากเพื่อน “อยาก” ยิ่งใหญ่......
อยากเติบโตถึงวัยหัวใจแกร่ง
ขึ้นยืนหยัดทัดทานทุกต้านแรง
เข้มแข็งไม่พรั่น ไม่หวั่นกลัว
เพื่อนต้อง “สุขุม” และ “นุ่มลึก”
“เงียบง่าย” ในรู้สึกถ้วนทั่ว
“ค่อยเป็นค่อยไป” ค่อยใหญ่ตัว
ผ่านเวลาอันชืดมัว – ต้องผ่านนาน



๏ขอให้เพื่อนเป็นดั่งต้นไม้ใหญ่
กี่กาลนานเท่าไรที่ล่วงผ่าน
จึงกล้าน้อยค่อยเติญใหญ่ผลิใบบาน
และแตกกอต่อก้าน หยั่งรากลึก !!!.....

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 26 Nov 2007 01:42:44 by แดนไกล ไลบีเรีย

Comment

Comment:

Tweet

ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธอำนวยพรแด่ผู้มีความตั้งใจงาม
หมายเห็ด - กลอนร้ายกาจมาก เปรียบเปรยได้เจ๋งดีครับ

#20 By Eddy on 2007-12-02 00:57

เห็นด้วยครับ ที่ว่าต้องค่อยเป็นค่อยไป
การยิ่งใหญ่ไม่ใช่เรื่องง่าย
ไม่งั้นทุกคนก็คงจะยิ่งใหญ่กันหมดแล้วหน่ะสิ

แล้วขอให้สอบติดแพทย์เน่อ
พยายามเข้า
ผมก็จะพยายามสอบให้ติดสัตวแพทย์เหมือนกัน
confused smile

#19 By ปิงกรู on 2007-12-01 20:46

ผมชอบกลอนของคุนจังนะเนี่ย big smile


สมหวังนะคร้าบบบ


กลับมาแว้ว sad smile

#18 By ~:Alien Monkey:~ on 2007-11-30 23:43

เฮดบล็อกเปนรูปรางรถไฟ


ประจำสถาบันพี่เรยแหละ
ลาดกระบังอ่า ถ่ายได้ตลอดดด 555+


สนใจก้อมาเข้านะ พี่จารอ 555

#17 By ++ AunG*Pooh-noi ++ on 2007-11-30 13:30

ไงจ๊ะ.... คิดถึงเหมือนกานน
จำได้สิ แหมๆ
นักกวีของพี่นี่นา 555+
เปนไงบ้างเนี่ยย


จาเข้าหมอหรอ? คะแนนเเพทย์เปนไงมั่งง
พี่จาเลิกทำที่นี่แล้วนะ ไปทำ hi5 แทน ฮ่าๆ


ยังแต่งกลอนเก่งเหมือนเดิมม
สู้ๆน้า
เปนกำลังใจให้
ดูแลตัวเองให้ดีดีล่ะ..

#16 By ++ AunG*Pooh-noi ++ on 2007-11-30 13:29

ป่าวลำเอียงนะแปง
แต่เห็นแด๋นบ่นๆที่เมนต์บลอกพี่ว่าไม่มีใครชวนไปดูหนังเลยปลอบใจอ่ะ

ปล ทำไมหนังเข้าช้าจัง ไปดูอีกรอบที่ตรังกะน้องทั้งสองดีกว่า คิดถึงร้านโกแจ้ง

#15 By N.P on 2007-11-30 02:21

อ่านมาครั้งหนึ่งแล้วในเว็บไทยไรเตอร์
ชอบอะไรที่เปรียบเทียบกับต้นไม้
เป็นเมล็ด เป็นต้นกล้า เติบโตเป็นไม้ใหญ่

ปล.หนังอ่ะเข้าตรังแล้วไปดูด้วยกัน โอเคๆ

โห พี่นิลชวนแต่แด๋น งอนๆ

big smile

#14 By pangz (125.27.238.131) on 2007-11-29 19:15

มาภูเก็ตดิ เดี๋ยวจะพาไปดูหนัง แฮะๆ

#13 By NP (61.19.67.60) on 2007-11-29 09:22

ชอบบทกวีครับ

ไม่ใช่ผู้วิเศษที่จะบันดาลให้สมหวังได้
แต่ก็อยากให้สมหวังครับ

แฮะๆ

#12 By N.P on 2007-11-27 10:45

กลอนให้กำลังใจดีครับ
อ่านแล้วรู้สึกดีนะ

#11 By jeroma on 2007-11-27 06:08

ขอให้สอบติดแพทย์ตามตั้งใจ
แล้วเติบใหญ่เช่นไม้ให้ร่มเงาฯ
โอ้ว เอากลอนมาบนบล๊อกแล้วประตูจะใช้อะไรล็อคละคับ . . . หึหึ
/me ผั๊วววววววววววววว
สุ๋ดท้าย ขอให้ติดแพทย์นะคร้าบบบบบ > < สู้ๆ

#9 By ::. S2 AngeL .:: on 2007-11-26 18:19

...เป็นบทกลอนที่ยิ่งใหญ่ทีจัง surprised smile

ชื่นชมคนแต่งอะ cry ฝีมือล้วนๆ big smile

ไว้ได้เป็นแพทย์แล้วคุณหมอกูซ่ามารักษาหัวใจให้น้องไอด้วยเนอะ double wink

#8 By ire_u on 2007-11-26 16:26

เถิด...สหาย
สู่จุดหมายพรายแพรวดั่งแก้วผลึก
จงมุ่งมั่นฝันใฝ่สมใจนึก
ค่อยค่อยฝึกความสามารถผงาดล้ำ...

เปิดประตูเตรียมรับน้องใหม่ครับ...confused smile

#7 By รัตนาดิศร on 2007-11-26 16:22

แม้อยากเป็นเพียงดั่งไม้ใหญ่
การปลงใจให้เงียบนิ่ง ยากเหลือเเสน
แม้ไม่อยากโดนโค่นให้คลอนแคลน
แต่แกนกลางใจไม่มั่นพอ

มาชื่นชมบทกลอนค่ะ

#6 By knights of gemini on 2007-11-26 15:38

จะพยายามล่ะกัน
จะพยายามให้อารมณ์เติบใหญ่อย่างต้นไม้ใหญ่ล่ะกัน
เพราะต้นนี้มันยังอยู่ช่วงอนุบาลล่ะมั้ง 5555
(สมองเด็ก)sad smile

#5 By poo-picca on 2007-11-26 14:12

ขอให้สมหวังฮับพ้ม

#4 By shimeatsky on 2007-11-26 11:42

ถ้าย่างก้าวไปสู่ความยิ่งใหญ่แล้วคงไว้อย่างบทกลอน ก็จะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่น่าเลื่อมใส

แต่หากว่าเป็นไปในทางกลับกันก็น่ากลัวเนาะ

open-mounthed smile
ขอให้เป็นเช่นนั้น .. cry

#2 By กวีปิศาจ on 2007-11-26 09:02

กลอนบทนี้ดีมากมาย ให้กำลังดีสุดๆ
ตรบมือให้แป๊ะๆ

แล้วก็ขอให้ติดอย่างที่หวังไว้ด้วย big smile

#1 By yium on 2007-11-26 08:10