::: รางรถไฟสายความฝัน :::

ชายชรา - ตัวประกอบในโลกย์นิยาย

ในคืนฟ้าทาเทาเมฆทึมหม่น

ละอองฝนหล่นเม็ดเป็นเกล็ดใส

ชายแก่แก่นั่งนั่งนอนนอนถอนหายใจ

เขากำลังคิดถึงใคร "คนหนึ่งคนนั้น"

เขาแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าหม่น

พลันเอ่อล้นหยดน้ำตาย้อมฟ้าสวรรค์

แหละสายตาที่พร่าเลือนตามเดือนวัน

จึงสายตาฝ้าฝันพลันเพ้อไป

ชายแก่แก่เขาพึมพำในคำถาม

สีหน้าบ่งบอกความตามขานไข

ในริ้วรอยฉาบหน้าแฝงอาลัย

ในแววตาพร่าวัยแฝงอาวรณ์

เท่าที่ข้าพเจ้ารับทราบ

นั่นคือภาพของความเศร้าครั้งคราวก่อน

เมื่อความรักไม่สมหวังดังขาดตอน

ชายชราแรมรอนรักเดียวดาย

และเรื่องที่ข้าพเจ้านั้นเฉยชา

คือเรื่องเศร้าแสนธรรมดาในความหมาย

"ชายชรา" แค่ "ตัวประกอบในโลกย์นิยาย"

ที่ตอนจบฉากสุดท้าย "ก็ตายเพราะรัก"

*ขณะจิตสำนึกบอกให้ผมเป็นชายชราคนหนึ่ง ซึ่งผิดหวังจากความรักมาทั้งชีวิต

ใบหน้าของเขาคงมีแต่ร่องรอยของความเศร้ามากโขทีเดียว

*โลกย์นิยาย คือ ความเป็นไปของการดำเนินชีวิตโลกย์

edit @ 31 Jan 2008 19:15:21 by แดนไกล ไลบีเรีย